0:
homehomehomehomehomefotosteksten en akkoordenhomelinkscontact
  

Als jij het niet meer weet
in het donker van je hoofd
ze laten weinig heel
van waar je in gelooft
hoe de tijd ook raast
we moeten erdoorheen
als jij het niet meer weet
je bent niet alleen


Hou me vast



Schouder aan schouder deinen jong en oud mee met De Dijk
16 januari 2014 - Volkskrant

‘Wie had dit toen wij 33 jaar geleden ons eerste hitje met De Dijk maakten, kunnen denken’, vraagt zanger Huub van der Lubbe aan de uitverkochte grote zaal van het Concertgebouw te Amsterdam. Het publiek antwoordt met een bulderende lach. Niemand dus.

De Dijk keert, nadat het in 2013 een sabbatical nam, op onorthodoxe wijze terug. Later deze maand gaat een theatertour van start, nu delen ze het podium negen opeenvolgende avonden met het Amsterdam Sinfonietta orkest, dat zonder dirigent opereert. En net als bij de aanstaande theatertour zijn er enkel zitplaatsen beschikbaar. Geen gesmijt met halfvolle bierglazen, geen dansende fans, geen uitbundig meebrullende massa. In plaats daarvan: een leger aan strijkinstrumenten voor de begeleiding en composities van Bach en Tsjaikovski als tussendoortjes.

Er mogen voor een dinsdagavond in het Concertgebouw dan opvallend veel tieners en twintigers aanwezig zijn, het merendeel van het publiek is de veertig al ruimschoots gepasseerd. De jonge bezoekers zijn meestal in gezelschap van hun wederhelft, de wat ouderen bezoeken De Dijk juist met vrienden. Bij de garderobe bespreekt een groepje dames eerdere concerten.
Ze zijn rond de vijftig en gaan elk jaar een keer met z’n allen naar De Dijk. De mondigste van het stel – rood geverfd haar, uitbundig opgemaakt – vertelt geen enkele moeite te hebben met de locatie en setting. ‘Heerlijk toch? Anders ben ik na een kwartiertje al bekaf. Schei uit, het is prima zo. Lekker achterover leunen en genieten.’

Maar in de zaal is het toch even aanpassen. De kruisbestuiving tussen pop en klassiek klinkt hier en daar wat onwennig. Niet alle De Dijk-liedjes lenen zich even goed voor de begeleiding door een strijkersensemble en achterin de zaal zijn gitaren alleen tijdens solo’s hoorbaar. Elk nummer wordt met beschaafd applaus begroet.
Pas na een klein uur komt de avond opgang. Het strijkersensemble maakt van het toch al geliefde Hou me vast een groots en meeslepender geheel dan ooit tevoren. Het publiek zingt steeds luider mee, armen deinen ritmisch in de lucht of ontmoeten nabijgelegen schouders. Na afloop trakteert het publiek Van der Lubbe en consorten op een staande ovatie. Het hek is dan definitief van de dam.
De etiquette van het Concertgebouw gaat overboord. Mobiele telefoons worden aangezet om snel nog een foto of filmpje te maken.

Geschreven door: Jeroen Pen


















02 dec 2004
Huub van der Lubbe, zanger én dichter
20 nov 2004
'Muzikanten dansen niet,'............
01 nov 2004
Het uur van de Wolf: Frédérique Spigt
06 okt 2004
De Dijk kan het niet alleen
20 sep 2004
Huub van der Lubbe: meer dan liedjes alleen
20 sep 2004
De Dijk is weer helemaal fit
20 sep 2004
De Dijk gaat weer optreden
20 sep 2004
De Dijk maakt rentree in Ahoy'
08 sep 2004
‘Binnen zonder kloppen‘
18 jun 2004
Victor Löw en Huub van der Lubbe in sf-film
17 jun 2004
Victor Löw en Huub van der Lubbe in sf-film
11 jun 2004
Liedjes zijn de zwakke schakel in optreden van drie dichtende vrienden
03 jun 2004
Titaantjes in het theater
22 mei 2004
Vijftig producties op nieuwe Parade
19 mei 2004
Een dichtende Huub van der Lubbe
06 mei 2004
Huub van der Lubbe heeft zijn dichtdiploma
05 mei 2004
Poëzie met Van der Lubbe
01 mei 2004
`We zijn niet zo heilig met elkaars teksten'
29 apr 2004
Huub van der Lubbe
29 apr 2004
Huub van der Lubbe / Concordia
29 apr 2004
Huub van der Lubbe: ’De Dijk, dat ken ik nu wel’
03 maa 2004
Sabbatical als trend in popmuziek



















   2017
   2014
   2013
   2012
   2011
   2010
   2009
   2008
   2007
   2006
   2005
   2004
   2003
   2002
   2001
   2000
   1999
   1998
   1997
   1996
   1995
   1994
   1993
   1992
   1991
   1989
   1986
   1984
   1982